چون از تــــــــــــو که دستیاری ابلیسی را می کنی بدم میاد …

کـــــــاش زودتر این جهنم و شیطان اش را بگریزم .کاش این کهریزک ، ماندگار و سوهان ِ وجدان ات شود ….

حالم از تــــــــــــــــــو از هـر چه منسوب به توست بهم می خورد….

با پنهانکاری ها ، با یواشکی هر گوشه کنار خانه را سـَــــرَک کشیدن ها و مدارک را کم و زیادکردن ها ، بقدری خویش را اهــــــــریمنانه مشغول داشته که یا موبایل جا میگذارد یا دسته کلیدش را گم می کند یا در گاراژ از شب تا صبح باز می ماند …..

شاید روزی به اینجا بیاید امــــــــــــروز برایش می گویم : برایت وقتی نقش ِ بیمار خون دماغ شده  رابازی می کنی متاسفم .

برایت متاسفم که پسرت ترا پدر نمی خواند؛ اسم شغلی ات را میگوید .برایت متاسفم دختـــــــــــر بزرگ ات ازتو به اصـــرار مثل همان پسر آخرین ات ، می خواهد که دست از سرشان برداری .

برایت متاسفم پایگاه ابن سینایی را که به قول خودت (راست و دروغ اش بماند) برپاکردی و 10 سال طبابت ات برای آنجا رها کردی یا دوستی را که از ایران با خانواده اش آوردی ودر خانه خودت ماهها پذیرایی کردی وبه مسند معلمی قرآن در پایگاه ابن سینا  قراردادی ، هیچکــــــــــــدام ترا نمی خواهند و به جزع و فزع تـــــــــــو اعتنا نکرده حتی کلاس کثیف شان را برایت کنار میگذارند .

برایت متاسفم که از دیدار و شنیدار فرزندانت با وجودیکه حتی به تک تک شان پول دادی و تلاش کردی بخری انهارا ، محرومی . برایت متاسفم ایمیل هایت ، تلفن هایت ، پیام گذاشتن هایت ، بی پاسخ ماندند .حتی مراسم فارغ التحصیلی آخرین پسرت را ندانستی چه وقت وکجا بود !

برایت متاسفم 30 سال از خویشان و اقوام  و خاک ات دوری(خوشا آنان) برایت متاسفم هم رزمانت هم جلسه های انقلابی ات ، هم کیش و قماشان ات همان کهریزک سازان همان سخن گویان مودب و فاخـــــــــــــر کلام ، تــــــــــــرا مطهر ِ آب دهان و فاضلاب کرده از خانه و کاشانه ات بیرون انداختند .

برایت متاسفم که در بیلینگ ها در اینوستمنت ها در حق ویزبت گرفتن ها و…. مرتب دچار اشتباه و خسارت شدی و میشوی …

برایت متاسفم شانه های پهن ات را برای دیگران برای بار بری برای بردگی و تحمیق کردن ات ، سخاوتمندانه دراختیارگذاشتی و می گذاری.

برایت متاسفم که منشی قیلیپینی (زن سوم ات) درد ودلش را وبی پناهیش رابه دوستان ات میگوید .برایت متاسفم خانم مصـــــــــری (زن چهارم ات) از دست آزارها و هتاکی هایت به هتل فرار می کند وتوسط دوستان خودت به فرودگاه می گریزد .

برایت متاسفم با وجـــــــــــــود وعــــــــــــده وعیدهای مادی ، با وجــــــــــــــود زرق وبرق های امــــــــــریکا با وجـــــــــــــود جاذبه شدید ادامه تحصیل ، با وجــــــــــــود اشک تمساح های پی درپی برای ممانعت از بازگشت من ، نتوانستی این ازدواج را این همجواری را برای آخرین لحظات ِ غروب زندگیت ، نگه داری .

برایت متاسفم عــــــــــقده های متاستاز داده شخصیتی ات ، روز بروز متعفن تر و وسیع تر ، ترا به مطرودی و کنارگذاری می کشاند . برایت و برای زبان ِ چکشی ات که تعفن وفاضلاب خُـــلقی ات را افشا می کند متاسفم .

آرزو دارم تا آخــــرین لحظه زندگی ات درعین سلامتی ظاهری از زبان ات از خُـــلق ات بکشی و بسوزی …. دراین زمان این جمله مرا بیاد بیاور که هروقت می خواستی زباله های درونت را به من بگویی میگفتمت :

اعــــــــــــــــــــــــــــوذُ بالله من لسانک ، اعـــــــــــــــــــــوذُ بالله من قولک و من خـُلقک !

اعــــــــــــــوذ بالله من عملِک من قولک ….

همین دوشب ِ قبل ، اولین تنها سپری کردن دو شبانه روز ، وتنها سفر رفتن تـــــــــــــــــــو ، بی هیچ وداع ، نه تلفنی از آنجا ….. ونه رهاورد ِ سفری در دستها یا کلام تـــــــــــــــــــــو …..

این اولین ها ، مصرانه وقاطعانه ها میخ ِ ماندن می کوبند …..

این نیز بگذرد ….

به چه بهايي دركنارت آمدم ! به چه قيمتي بمانم ؟؟

 پیش توام اکنون ، در اینجـــــــا……

فصل دیگری از یادگیری و زندگی درراه است .

ای آمـــــــــــــــریکا چگونه در هوایت ، صحت و شادمانی را تجـــــتربه خواهم کرد؟

دلم می خواست از حال آنسوی دریاها ؛ از تــــــــو می شنیدم .ساکت شده ای به سکوت بنشینم .دلم می خواست از سرعتی که به روزهایم منتشر میشود واز چیزی مبهم که می دود به حال و درونم می گفتم از امیدی که به پایش آب می ریزم : روزی که به امروز برگردم بگویم چه خوب هجرتی چه خوب انتخابی …..

روزی که بگویم : امروزت بهتره از همیشه بهتره از همه عمر بوده ….. بامیــــــــــد آنروز

روزها روی به حرکت به سفـــــــــرمن اشاره نزدیک دارند … زود میاید رفتن ….